Miejsce
Eliášova dědičná štola (Úsilné)
Eliášova dědičná štola w Úsilném to trzykilometrowe przejście pod wsią, rozpoczęte 20 lipca 1574, by odwodnić zalane kopalnie srebra koło Rudolfova. Nie uratowała ich — ukończono ją właśnie wtedy, gdy górnictwo już upadało. Trzy i pół wieku później płynęła jednak przez nią woda pitna do České Budějovice. Pierwsze 350 metrów można przejść z przewodnikiem, po umówieniu telefonicznym.
Dlaczego Eliášovą sztolnię drążono przez dwieście lat
Kopalnie Rudolfova zawsze miały jeden główny problem: wodę gruntową. Najpierw wyciągano ją w skórzanych workach napędem końskim, ale wydajność nie starczała. Gdy pompowanie zawodziło, jedynym rozwiązaniem długoterminowym była sztolnia dziedziczna — tunel o łagodnym spadku, którym woda spływa sama.
Prace zaczęły się 20 lipca 1574. Sztolnia nie uratowała kopalń; ukończono ją, gdy górnictwo już zanikało. Trzy i pół wieku później jednak przez jej części płynęła woda pitna dla České Budějovice.
Woda, której nikt nie musiał pompować
Na tym polega sztolnia dziedziczna: raz wydrążona, odprowadza wodę bez ciągłej siły ludzkiej. Kosztem jest czas — pokolenia ręcznego cięcia skały.
Jak badacze weszli do zamurowanej sztolni
Późniejsi badacze znaleźli odcinki zamknięte i niestabilne. Dziś pierwsze 350 metrów można przejść z przewodnikiem po wcześniejszym umówieniu telefonicznym; poza czwartym szybem wentylacyjnym się nie idzie. Na ścianach ślady pracy ręcznej pozostają czytelne — bezpośredni ślad ludzi, którzy ją wycięli.
Na miejscu
Zwiedzanie prowadzi pod zabudowaną częścią wsi do czwartego szybu wentylacyjnego i nie dalej — i nie pójdzie: w zbadanych odcinkach grunt jest niestabilny, z uskokami i zawaleniami. Na ścianach wyraźnie czytelne są ślady pracy ręcznej.
Oś czasu
- Nejstarší zpráva o dolování u Rudolfova je z roku 1385; odhaduje se, že se v revíru vytěžilo až padesát tun stříbra, nejvíc mezi lety 1547 a 1618.
- Ražba štoly zahájena 20. 7. 1574, trvala s přestávkami zhruba 200 let.
- Délka kolem 3 km, hloubka 25–30 m pod povrchem, přes 16 větracích šachet.
- Po roce 1930 podchyceno 9 l/s pitné vody, svedeno potrubím o průměru 200 mm do vodojemu u Vodárenské věže. Konec využívání 1978 (Římov).
- Ve 30. letech uzavřena betonovou stěnou, ponechána jen vodovodní roura.
- Průzkum kvůli D3: zdokumentováno 1562 m, nalezeny podpisy horníků z roku 1669.
Pytania
(Jen to, co není výš. Ostatní odpovědi jsou ve Faktech v kostce.)
- Proč se jmenuje Eliášova? Ražení začalo 20. července 1574, na svátek svatého Eliáše.
- Teče v ní pořád voda? Ano. Dědičná štola je spádová chodba, ze které voda odtéká sama, bez čerpadla — přesně kvůli tomu se celá vykopala. Dnem odtéká dodnes, jen ji od roku 1978 město nepoužívá, protože pitnou vodu bere z Římova.
Źródła
- https://budejcka.drbna.cz/zpravy/spolecnost/45142-planovali-dalnici-nasli-dedictvi-horniku-jak-probihaly-pruzkumy-eliasovy-stoly.html — klíčový zdroj: průzkum kvůli D3, sonda v rouře, citace Jiřího Šindeláře a Ondřeje Chvojky, podpisy z roku 1669, podmínky prohlídky
- https://www.vodarenskavezcb.cz/cs/vodojem — podchycení 9 l/s, svedení do vodojemu, datace ražby
- https://cs.wikipedia.org/wiki/Eli%C3%A1%C5%A1ova_d%C4%9Bdi%C4%8Dn%C3%A1_%C5%A1tola
- http://www.eliasovastola.cz/cz/index.htm — stránka provozovatele prohlídek
- https://www.kudyznudy.cz/aktivity/eliasova-stola-v-usilnem