Ogród, który powstał z gruzu
Ogród, którego nie chcieliśmy kupić gotowego.
Jedenaście kroków pracy. Rośliny dopiero w kroku ósmym. Goście widzą spokój — my wiemy, co pod nim leży.
Żywy ogród
Nie tylko gotowy efekt. Miejsce, w którym dzieje się życie.
To zdjęcie 360° jest osobiste — dzieci, światło, żółty dom i ścieżki, którymi ktoś właśnie przebiegł. Rozejrzyjcie się. Właśnie tak chcemy, by ogród czuł się, gdy są w nim goście.
Interaktywne zdjęcie 360°
Rozejrzyjcie się po ogrodzie
Przeciągnijcie myszą lub palcem — jakbyście stali na środku podwórza.
Ładowanie wycieczki…
Tarasy i apartamenty
Wszystkie pięć apartamentów ma dostęp do ogrodu — trzy przez własny taras, dwa bezpośrednio do siedzenia w ogrodzie.
Wspólny taras
Golden Balance
Dzieli taras z Evening Elegance, ale każdy apartament ma własny stół i krzesła. Dostęp bezpośrednio z ogrodu.
Wspólny taras
Evening Elegance
Szklane drzwi do ogrodu, wspólny taras ze Golden Balance — prywatność trzyma sam ogród.
Prywatny taras · ok. 10 m²
Noble Contrast
Jedyny prywatny taras w domu. Balustrady osadzone w słupkach, żeby zostało miejsce także na walizki.
Dostęp do ogrodu
Gentle Harmony & Comfort in Muted Tones
Bez własnego tarasu, ale z bezpośrednim dostępem do ogrodu i jego miejsc do siedzenia — na przykład foteli pod lipą.
Pierwsze wrażenie
W ogrodzie znajdziecie to: spokojne siedzenie, zieleń, ścieżki, tarasy i światło.
To warstwa, którą gość wyczuwa od razu — gotowe miejsce, nie projekt techniczny. Możecie usiąść, przejść ogród, zostać na zewnątrz wieczorem w miękkim świetle.
Ale ta prostota jest tu dlatego, że pod nią leży jedenaście kroków pracy, których na pierwszy rzut oka nie widać. Opisujemy je poniżej — nie jako instrukcję krok po kroku, lecz jako dowód, że da się to zrobić własnymi rękami.

Jak powstawał ogród
Na pierwszy rzut oka rabatka. W rzeczywistości jedenaście kroków pracy — a rośliny to dopiero ósmy.
Prawie wszystko zrobiliśmy sami. Jedyną rzeczą, którą mieliśmy zaprojektowaną, był plan nasadzeń autorstwa architektki ogrodowej Vlasty Hábovej — czas kwitnienia, stopniowy wzrost i perspektywa pięcioletnia, nie tylko ten rok. Reszta to praca ręczna, nie projekt.
Najpierw trzeba było posprzątać.
Zanim pierwsza roślina trafiła do ziemi, wyniesiono z działki przez dom ponad dwadzieścia ton starego gruzu — wiadro po wiadrze. Nieromantyczne, ale tu wszystko się zaczęło. Bez czystej powierzchni nic innego nie ma sensu.

Jedyne, co zleciliśmy do zaprojektowania.
Plan nasadzeń od architektki ogrodowej Vlasty Hábovej — pory kwitnienia, stopniowy wzrost i perspektywa na pięć lat, nie tylko na ten sezon. Plan jest tańszy niż przerabianie gotowego ogrodu. Wszystko inne było pracą ręczną.

Woda jako absolutnie pierwsza.
Zaraz po planie przyszła kolej na wodę — trzy zbiorniki retencyjne podłączone do rynien dachowych, żeby złapać deszczówkę, zanim zdąży spłynąć. Zostawisz wodę na koniec — przekopiesz gotowy ogród. Dlatego poszła w ziemię jako jedna z pierwszych warstw.

Ścieżki trzeba było najpierw wykopać.
Zanim cokolwiek można było sadzić, wytyczono przyszłe ścieżki i je wykopano. Powstało kilka metrów sześciennych ziemi. Gorszą część ręcznie wrzucono do wiader i wyniesiono przez dom, korytarze i schody na ulicę — wiadro po wiadrze do taczki, a stamtąd na utylizację.
Obrzeża — i ziemia z powrotem na miejsce.
Płynną krzywiznę rabat trzymają obrzeża z metalowych pasów — pocięte na taśmy, pomalowane, ręcznie wygięte i przyspawane do prętów zbrojeniowych wbitych w ziemię, żeby krzywa nigdzie nie chwiała. Do nich wróciła lepsza, pozostała ziemia. Na wierzch poszła warstwa przywiezionego humusu i jeszcze jedna warstwa ziemi, żeby rośliny miały na czym rosnąć.

Ścieżki po raz drugi: żwir pod stopami.
Same ścieżki dostały dwie warstwy żwiru — najpierw grubsza frakcja 16/32, potem drobniejsza, tzw. ryż (frakcja 4/8 mm). Obie warstwy zagęszczono płytą wibracyjną — lokalnie zwaną żabą.
Pod żwirem leżą białe plastikowe tacki plastra miodu Covergrid Gravel (80 × 112 × 3 cm) — układane w te same łuki co ścieżki, co przy zakrzywionym kształcie nie było szybką robotą. Celem była gotowa powierzchnia dokładnie 2 cm poniżej obrzeża.

Tarasy powstawały równolegle.
Tarasy budowano równolegle ze wszystkim innym, ale musiały być gotowe wcześniej niż obrzeża, żeby obie części dokładnie do siebie pasowały. Do których apartamentów należą i jak dokładnie działają, opisujemy dalej w sekcji Tarasy i apartamenty.

Dopiero wtedy rośliny.
Dopiero na tak przygotowaną glebę — z wodą, formą i ścieżkami gotowymi — przyszło sadzenie, sztuka po sztuce według planu. Niektóre rzeczy z przeszłości zostały celowo: przy tylnej ścianie oryginalne róże, starsze niż dwadzieścia lat.

Nawadnianie — dopiero po sadzeniu.
Nawadnianie kroplowe położono dopiero po sadzeniu — wąż prowadzony między już posadzonymi roślinami, nie w pustą ziemię.

Mulcz jako ostatnia ochrona gleby.
Ostatnią warstwą nad nawadnianiem jest mulcz — mieszanka kory i dojrzałego kompostu z Soběslavi, po który jeżdżono trzy razy, załadowany po brzegi. Trzyma wilgoć w glebie i tłumi chwasty, więc ogród potrzebuje mniej podlewania i mniej pielenia.

Ostatnia warstwa: światło.
Ostatnim krokiem było stonowane wieczorne oświetlenie — miękkie światło na pniach, wzdłuż ścieżek i przy siedzeniu, każde z własnym włącznikiem. Nie po to, by ogród świecił jaskrawo, lecz by w nocy miał własny charakter. Gotowe.
Ogród powinien sprawiać wrażenie naturalnego, nie skomplikowanego. To, co widzicie, to tylko efekt.
Co rośnie — atlas roślin
25 gatunków, uporządkowanych według tego, kiedy warto się zatrzymać i spojrzeć.
Od pierwszych kwiatów wczesnej wiosny po te, które dają ogrodowi strukturę nawet zimą. Każda roślina ma nazwę łacińską, liczbę sztuk i swoją rolę w ogrodzie — nie tylko dla dekoracji, lecz dla każdego, kto chciałby stworzyć podobny zakątek.
Plan ogrodu
Plan nasadzeń całego ogrodu — żebyście widzieli, co gdzie jest.

Przedwiośnie i wiosna
pierwsze przebudzenie ogrodu

Oczar
Hamamelis × intermedia ‘Aphrodite’
Kwitnie w najcichszym okresie — pomarańczowe frędzle na gołych gałęziach, zanim cokolwiek innego się zacznie.

Ciemiernik wschodni
Helleborus orientalis ‘Double Ellen Pink Spotted’
Pełnokwiatowy, kwitnie w przedwiośniu — pierwszy kolor po zimnie, często zanim stopnieje ostatni śnieg.

Orlik pospolity
Aquilegia vulgaris, mix
Delikatne wiosenne kwiaty w lekkiej mieszance barw. Rozjaśnia rabatę, zanim przejmie ją lato.

Ukwiał wiosenny
Omphalodes verna
Niska wiosenna okrywa z drobnymi niebieskimi kwiatkami. Kryje glebę, zanim rozrosną się wyższe byliny.

Tellima wielkokwiatowa
Tellima grandiflora
Podrost do półcienia z delikatnymi świecznikami drobnych kwiatków. Miękko wypełnia dolne piętro.
Lato · I
główne kwitnienie

Piwonia
Paeonia lactiflora ‘Duchesse de Nemours’
Pełne białe pachnące kwiaty wczesnym latem. Pięć roślin jako świadomy, rzadszy akcent.

Hortensja bukietowa
Hydrangea paniculata ‘Early Sensation’
Wcześnie kwitnąca. Białe wiechy stopniowo przechodzą w róż i długo trzymają kolor w lecie.

Centranthus
Centranthus ruber ‘Albus’
Biała forma, długo kwitnąca i mało wymagająca. Znosi suszę i kamień.

Bodziszek
Geranium ‘Rozanne’
Niebieskofioletowy, kwitnie bez przerwy od lata do jesieni. Cichy motor rabat.

Bodziszek krwisty
Geranium sanguineum var. striatum
Niski, delikatnie różowy. Trzyma krawędzie rabat, żeby nigdzie nie zostało pusto.
Lato · II
kolejna letnia warstwa

Liliowiec
Hemerocallis ‘Crimson Pirate’
Każdy czerwony kwiat trwa tylko jeden dzień, ale kwitnie w długich falach — rabata zostaje kolorowa tygodniami.

Przetacznikowiec
Veronicastrum sibiricum ‘Amethyst’
Wysokie smukłe świece kwiatów latem — dają rabacie wysokość i rytm.

Historyczne róże
by the rear stone wall · existing
Starsze niż dwadzieścia lat, były tu wcześniej niż cały projekt. Nie chodziło o to, by je wymienić, lecz zostawić — ogród zaprojektowano wokół nich, żeby mogły zostać.

Wietlica samicza
Athyrium filix-femina
Delikatna paproć do cienistych miejsc. Miękka struktura tam, gdzie byliny by nie rosły.

Trawa japońska
Hakonechloa macra ‘Albostriata’
Miękko przewieszająca się trawa, która rozjaśnia cień i porusza rabatę nawet bez wiatru.
Jesień
drugi szczyt roku

Klon palmowy
Acer palmatum ‘Osakazuki’
Kręgosłup całego nasadzenia. Całe lato trzyma spokojną zieleń, jesienią rozpala się w głęboką szkarłatną. Reszta rabat układa się wokół niego.

Zawilec jesienny
Anemone × hybrida ‘Andrea Atkinson’
Białe kwiaty na wysokich smukłych łodygach, kwitnie późno — gdy większość rabaty już przekwita.

Aster
Aster ageratoides ‘Adustus Nanus’
Niski, gęsto kwitnący. Należy do ostatniej fali koloru przed zimą.

Aster wrzosowaty
Aster ericoides ‘Schneetanne’
Obsypany drobnymi białymi kwiatami późną jesienią.

Aster
Aster oblongifolius ‘October Skies’
Niebieskofioletowy, kwitnie — jak sugeruje nazwa — aż do października.
Struktura całoroczna
trzyma ogród poza głównym kwitnieniem

Kalina
Viburnum ‘Pragense’
Zimozielone tło, które uspokaja i zamyka widok — coś, o co reszta rabaty może się oprzeć.

Bergenia
Bergenia ‘Bach’
Skórzaste zimozielone liście trzymają strukturę przez cały rok; wiosną dorzucają różowy kwiat.

Barwinek mniejszy
Vinca minor ‘Elisa’
Najliczniejsza roślina w ogrodzie. Zimozielony dywan, który spaja wszystko razem.

Miskant chiński
Miscanthus sinensis ‘Yakushima Dwarf’
Niższy miskant. Daje ogrodowi strukturę, gdy byliny przekwitną — i wieczorem łapie stonowane światło.

Rozplenica japońska
Pennisetum alopecuroides ‘Hameln’
Miękkie cylindryczne kłosy, które grają w świetle i wietrze. Szczyt jesienią.
Ostatnia warstwa
Gdy robi się ciemno, ogród przybiera drugą formę.
Miękkie wieczorne oświetlenie pni, ścieżek i siedzeń — każde z własnym włącznikiem. W dzień zauważacie głównie zieleń i ścieżki; wieczorem zaczynają działać drzewa, tarasy i spokój, którego w dzień jest mniej.



Gdy chcecie więcej
To nie jest instrukcja krok po kroku. Raczej dowód, że da się to zrobić.
Celowo nie napisaliśmy tego jako dokładnej procedury — każdy ogród jest inny i każda działka wymaga czegoś własnego. Ale jeśli jakaś warstwa interesuje Was bardziej szczegółowo, chętnie się nią podzielimy. Napiszcie do nas z pytaniem albo zajrzyjcie podczas pobytu — pokażemy, jak to jest naprawdę złożone.
Zanim pójdziecie dalej