Miejsce

Zátkův dům — popiersie na Krajinská

Na domu przy Krajinská jest popiersie człowieka, który przez osiem lat starał się wynegocjować pokój między Czechami a Niemcami w jednym mieście. Umowę zatwierdzono w maju 1914. Trzy miesiące później wybuchła wojna i stała się bezwartościowa. Popiersie jest autorstwa Bohumila Kafki — tego samego rzeźbiarza, który zrobił Žižkę na Vítkovie.

Wróć do bloga

Na domu przy ulicy Krajinská, gdzie w 1847 urodził się August Zátka, stoi jego popiersie — człowieka, który prowadził czeską połowę Budějovic, a potem przez osiem lat negocjował pokój z niemiecką. W lutym 1914 rada miasta przyjęła to jednomyślnie — a jednak nic z tego nie wyszło. Dlaczego, opowiada historia dalej.

Na przełomie XIX i XX wieku Budějovice były dwoma równoległymi społeczeństwami w jednym mieście, czeskim i niemieckim, każde z własnymi szkołami, klubami, firmami i bankami. Zátka, prawnik i od 1878 poseł do sejmu krajowego, był przywódcą strony czeskiej: zakładał czeskie szkoły, w 1893 z Leopoldem Hajíčkiem emaliarnię, a w 1895 stał u narodzin browaru, który jest dzisiejszym Budvarem.

Popiersie wykonał Bohumil Kafka, autor ogromnego konnego pomnika Jana Žižki na praskim Vítkovie, i odsłonięto je w 1927 z okazji osiemdziesiątych urodzin Zátki. Dom stoi wprost po drodze z placu do Masné krámy i dziś mieści hotel z restauracją. Przystanek przy popiersiu, z przeczytaniem napisu, zajmuje dwie minuty.

W jednym mieście były dwa równoległe społeczeństwa. August Zátka (1847–1935) mógłby odegrać swoją rolę po prostu naciskając na własną stronę. 12 listopada 1906 przedstawił burmistrzowi Josefowi Taschekowi memoriał napisany po niemiecku — by druga strona przeczytała go jako ofertę, nie żądanie. Poszły trzy ustawy prowincjonalne i lata rozmów. W maju 1914 zatwierdzono umowę. Trzy miesiące później wybuchła wojna i stała się bezwartościowa.

Popiersie na Krajinská jest autorstwa Bohumila Kafki, rzeźbiarza Žižki na Vítkovie. Przeczytajcie napis; potem idźcie dalej, wiedząc, że pokój, którego szukał, trwał krócej niż lato.

Na miejscu

Popiersie jest na fasadzie — przeczytajcie napis pod nim. Podaje datę urodzenia i dom, w którym się to stało. Zauważcie rzeźbiarza. Bohumil Kafka jest autorem konnego posągu Jana Žižki na Vítkovie, jednej z największych brązowych rzeźb na świecie.

Oś czasu

  • 27. 7. 1847 — August Zátka se narodí v tomto domě
  • 1878 — poslanec českého zemského sněmu
  • 1893 — s Leopoldem Hajíčkem zakládá českou smaltovnu (příběh)
  • 1895 — stojí u vzniku Českého akciového pivovaru, dnešního Budvaru (příběh)
  • 12. 11. 1906 — předkládá starostovi Josefu Taschkovi německy psaný Pamětní spis
  • 26. 2. 1914 — městské zastupitelstvo jednomyslně přijímá předlohy
  • květen 1914 — schvaluje je okresní zastupitelstvo
  • červenec 1914 — začíná světová válka; zákony nikdy nevzniknou
  • 4. 11. 1918 — stává se předsedou správní komise, tedy nejvyšším představitelem města
  • 1919 — zvolen do obecního zastupitelstva; jeho Národní rada získává jen dva mandáty
  • počátek 20. let — postupně skládá funkce, mimo jiné pro vysoký věk
  • 31. 7. 1927 — na domě odhalena busta od Bohumila Kafky, při jeho osmdesátinách
  • 1935 — umírá

Źródła

  • https://www.encyklopedie.c-budejovice.cz/clanek/zatka-august — druhý nezávislý zdroj k Zátkovi: představitel české politiky ve městě, zastánce vyrovnání, člen Národního výboru, 4. 11. 1918 předseda správní komise
  • https://www.encyklopedie.c-budejovice.cz/clanek/ceskobudejovicky-pakt — chronologie paktu: Pamětní spis 12. 11. 1906, přijetí zastupitelstvem 26. 2. 1914, okresní zastupitelstvo květen 1914, tři zemské zákony, zemský sněm rozpuštěn
  • https://dspace.cuni.cz/bitstream/handle/20.500.11956/12187/150012309.pdf — busta Bohumila Kafky, odhalení 31. 7. 1927 při osmdesátinách, doslovné znění nápisu, účast Pavla Janáka na úpravě fasády
  • https://dspace.jcu.cz/bitstream/handle/20.500.14390/7311/K._Novotna_-_Jana_Zatkova_%281859-1933%29.pdf — skládání funkcí na počátku 20. let, mimo jiné pro vysoký věk
  • https://theses.cz/id/4bik0j/downloadPraceContent_adipIdno_13832 — volby 1919, dva mandáty Národní rady