Będzie ich więcej

Opowiadają, że gdy Přemysl Otakar II spodziewał się dziecka, król złożył szczególny ślub. Gdziekolwiek dotrze do niego pierwsza wieść o narodzinach dziecka, tam założy klasztor.

Nie był to lekki ślub. Król nie spędzał życia w jednym miejscu. Jeździł z zamku do zamku, z miasta do miasta, suchymi i błotnistymi drogami, przez brody, lasy i otwarte pola. Gdy wypowiadał ślub, nie mógł wiedzieć, gdzie będzie, gdy przybędzie posłaniec.

Pewnego dnia król z orszakiem zatrzymał się w kraju u ujścia Malšy i Wełtawy. Rzeki płynęły szeroko i ciszej niż w górach, ale ziemia wokół była miękka, mokra i miejscami ciężka. Nic z miasta jeszcze tu nie stało.

Tam odnalazł go posłaniec. Według legendy król krzyknął trzy słowa — „Bude jich více!” („Będzie ich więcej!”) — i w tym miejscu rozkazał klasztor, a obok niego miasto. Pamięć ludowa zachowała krzyk jako wyjaśnienie nazwy. Historycy zachowują Budivojovice i Budivoja. Obie historie spotykają się przy tej samej wodzie.